อย่าให้ เวลา เป็นนาย กายเป็นบ่าว

            เราอาจเคยรู้สึกผิดกับการปล่อยให้เวลาผ่านไปเฉยๆ อย่างเปล่าประโยชน์ โดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้น เราอาจเรียนหรือทำงานอย่างเต็มที่มาแล้วตลอดทั้งสัปดาห์ แล้วทำไมเราถึงยังต้องรู้สึกผิดกับการพักผ่อน?

            คำตอบคือการกดดันจากบริบทสังคมในปัจจุบันที่ได้สร้างค่านิยมใหม่ต่อการบริหารเวลา ผู้คนจะยกย่องคนที่ดูยุ่งอยู่ตลอดเวลา (หรืออย่างน้อยก็มีกิจกรรมยามว่างเสมอ) ว่าเป็นคนขยัน บริหารเวลาได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในขณะที่คนที่ยืดหยุ่นกับเวลาชีวิตกลับถูกมองว่าเป็นคนไร้ความมุ่งมั่น ไม่มีความจริงจังกับการวางแผนอนาคต ใช้ชีวิตได้ไม่เต็มที่

            มาตรฐานสังคมแบบนี้นี่เองที่ผลักให้เราต้องกระตือรือร้น มองหากิจกรรมทำอยู่เสมอ และให้ความสำคัญกับการใช้เวลามากกว่าสุขภาพทั้งด้านร่างกายและจิตใจ เพื่อให้ได้กลายเป็นคนที่ใช้เวลาได้อย่างคุ้มค่า เป็นคนที่มีประสิทธิภาพตามความคาดหวังของสังคม พฤติกรรมการหมกมุ่นกับเวลานี้เราเรียกว่า “โครโนมาเนีย” (Chronomania)